یادداشت

جنایات دیگری از بهائیان در ایران

جنایات دیگری از بهائیان در ایران

جنایات دیگری از بهائیان در ایران

یکی از اولین قتل‌های سران بهائیت قتل میرزا اسدالله خویی مشهور به دیان است. او کاتب بیان و سایر مکتوبات باب و از حروف حی بود و بسیاری از اسرار پیدایش بابی‌گری را می‌دانست. او بدستور بهاءالله‌ به قتل رسید. میرزا آقاخان کرمانی (بابی ازلی و داماد میرزا یحیی صبح‌ازل) می‌نویسد:‌ میرزا حسینعلی چون میرزا اسدالله دیان را مخل خود یافت،‌ میرزا محمد مازندرانی پیشخدمت خود را فرستاده او را مقتول ساخت.

ادوارد براون، به فردی بنام نصیر بغدادی معروف به مشهدی عباس، ساکن بیروت اشاره می‌کند که آدمکش حرفه‌ای و مزدور بهاءالله و عباس افندی بود و بدستور ایشان چند نفر را کشت؛ از جمله ملا رجبعلی قهیر، برادرزن باب، را که از برخی اسرار پیدایش بابی‌گری مطلع بود.

راون، به فعالیت‌های تبلیغی سه بابی ازلی در عکا اشاره کرده می‌نویسد: بهائیان عکا تصمیم گرفتند ایشان را از میان بردارند. آنان ابتدا خواستند این مأموریت را به نصیر بغدادی محول کنند ولی بعد منصرف شدند زیرا احضار نصیر از بیروت ممکن بود راز قتل را آِشکار کند. لذا، در ۱۲ ذیقعده ۱۲۸۸ ق. هفت نفر از بهائیان به خانه افراد فوق در عکا ریختند و سید محمد اصفهانی و آقاجان کج‌کلاه و میرزا رضاقلی تفرشی را کشتند. حکومت عکا بهاء و پسرانش، عباس و محمدعلی افندی، و میرزا محمدقلی، برادر بهاء، و تمامی بهائیان عکا، از جمله قاتلین، را دستگیر کرد. بهاء و پسران و خویشانش شش روز زندانی بودند، سپس قاتلین شناخته شده و در دادگاه به حبس‌های طولانی (۷ و ۱۵ سال) محکوم شدند.

برچسب ها
نمایش بیشتر

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

همچنین ببینید

بستن
دکمه بازگشت به بالا
بستن