یادداشت

جنایات بهائیان در ایران

جنایات بهائیان در ایران

جنایات بهائیان در ایران

ششم دی ماه سال ۱۳۲۸ جنایتی هولناک ابرکوه را در بهت فرو برد زیرا خبرها حکایت از کشتار یک خانواده در روستای رباط در دو کیلومتری ابرکوه داشت.

رقیه حسینیان، تنها بازمانده خانواده برای مردم روایت می کند: “شب آنجا بودم. چهل شب از عروسیم می گذشت. خانواده اصرار کردند که بمانم اما چون شوهرم قصد مسافرت داشت آنجا نماندم”.

او از صبح آن روز روایتی خونین دارد: “از دستگیره و قفل در خون می چکید. داخل خانه بوی خون می آمد. هرکس را به گونه ای کشته بودند. یکی در کارگاه پارچه بافی، دیگری در خمره و چند جنازه در ایوان افتاده بود”.

مادر خانواده بارها در جلسات برای جلوگیری از فعالیت بهائیان فریاد سرداده و از علما خواسته بود که جلوی این فرقه منحرف را بگیرند و حتی این موضوع را به پای منبر علماء در تکایا کشیده بود.

بعد از حادثه با فشار علما و پیغام های آیت الله بروجردی توسط مرحوم فلسفی به شاه، رژیم ناگزیر از به جریان انداختن پرونده می شود و سرانجام حکم قصاص یکی از دست اندرکاران جنایت و حبس تعدادی از آنها صادر و پرونده مختومه می شود و ننگی همیشگی بر دامان جنایتکاران می ماند.

فجایع بسیاری توسط این فرقه رخ داده است و باید با تشریح این جنایات از چهره به ظاهر صلح آمیز بهاییت که آن را در بوق و کرنا کرده اند، پرده برداشت.

یاد و خاطره شهدای خانواده حسینیان، صغری ۴۰ ساله، معصومه ۱۵ساله، علی اکبر ۱۴ ساله، بی بی ۱۱ ساله، خدیجه ۸ ساله و حسین حسینیان ۵ ساله را در دل تاریخ گرامی می داریم و به روان پاک این شهیدان راه حقیقت درود می فرستیم.

برچسب ها
نمایش بیشتر

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا
بستن