یادداشت

جنایات بهائیان در ایران

جنایات بهائیان در ایران

جنایات بهائیان در ایران

«کمیته مجازات» در اولین دولت وثوق الدوله در سال ۱۲۹۵ش و در اوج وقایع پس از صدور فرمان مشروطیت تأسیس و تنها ۵ ماه (تا پائیز ۱۲۹۶) فعالیت کرد.

وجه بهائی بودن اعضای کمیته و نقش مخفی و قابل توجهی که بهائیت در این ایام و در راستای تحقق سیاستهای استعماری بریتانیا برعهده داشت، قابل تأمل است. عملیات تروریستی و قتلهای پشت سرهم دوران مشروطه، از مهمترین عوامل ایجاد یک بحران عظیم و عمیق است که تأثیرات روانی و فرهنگی فراوانی برجای گذاشت و در فاصله ۴ سال، چنان بی تفاوتی در جامعه بوجود آورد و ساختار سیاسی کشور را چنان خنثی و آلوده کرد که در نهایت با هجوم چند صد قزاق به سرکردگی رضا خان میرپنج از قزوین، پایتخت به سادگی و بدون مقاومت به تصرف آنها درآمد و با سقوط قاجار، مشروطیت به دیکتاتوری شوم پهلوی مبتلا شد.

بنیانگذاران اصلی کمیته مجازات از افرادی چون اسدالله خان ابوالفتح زاده(رئیس)، ابراهیم خان منشی زاده، محمد نظرخان مشکات الممالک(هسته مرکزی)، احسان الله خان دوستدار، میرزا محمد خان نجات خراسانی، سردار محیی (برادر میرزا کریم خان رشتی، جاسوس انگلیس)، کریم دواتگر و میرزا علی اکبر ارداقی تشکیل می شد که دارای پیشینه ای کثیف و اکثراً از پیروان بهائیت بودند.

مهدی بامداد در کتاب شرح رجال ایران، اسدالله خان ابوالفتح زاده و منشی زاده را از پیروان بهائیت معرفی می کند.

این موضوع را عبدالله متولی، در کتاب کمیته مجازات تأیید و افزون بر این دو نفر، مشکات الممالک را نیز پیرو این فرقه می داند.

نمایش بیشتر

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

همچنین ببینید

بستن
دکمه بازگشت به بالا
بستن