یادداشت

خاتمیت به ضرر بهائیت

خاتمیت به ضرر بهائیت

خاتمیت به ضرر بهائیت

بهائیان، تکلیف مبارزاتی خویش با اسلام را از طریق زیر سؤال بردن خاتمیت این دین، عملی کردند. یکی از تحدی‌ها و مبارزه‌جویی‌های همیشگی علیه اسلام، تمرکز بر خاتمیت آن است، یعنی به قدری کامل و متناسب با نیازهای بشر است که دیگر نیازی به دین بعدی برای آن وجود ندارد. طبیعی است که علمای اسلام، نسبت به این نقض عهد بهائیت، بی‌تفاوت ننشسته و واکنش نشان می‌دهند.

سطح دوم مواجهه، مقابله با تشیع است. بهائیت به‌عنوان فرقه ای برآمده از قلب تشیع، نیاز داشت وجه ممیزه بارزی با عقاید و چارچوب‌های کلامی تشیع ارائه دهد. تقریباً بر هیچکس پوشیده نیست که امامت، اصل اساسی و ریشه بنیادی تفکر شیعیان و مهدویت، شیرازه و چکیده نگاه شیعه به مقوله امامت است. بهائیت با زیر سؤال بردن نوع نگاه رسمی شیعیان به مهدویت و ادعای ظهور و حلول، به مبارزه‌جویی آشکار با نظام کلامی شیعیان پرداخت و البته با واکنش شدید علمای شیعه مواجه گشت. مبارزه‌ای که تا به امروز با شدت و حدت هرچه بیشتر ادامه دارد و اصلی‌ترین وجه ممیزه آشتی‌ناپذیر تشیع با بهائیت بر همین اساس است.

برچسب ها
نمایش بیشتر

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا
بستن