یادداشت

صمیمانه های فائزه و دوستان (۲)

صمیمانه های فائزه و دوستان (2)

صمیمانه های فائزه و دوستان (۲)
ورودیه:

باید توجه داشت که ادامه حیات یا داشتن پیروان، برای یک فرقه، دالّ بر حقانیت یا مشروعیت آن نمی‌باشد، بلکه یکی از دلایل حیات آن، حمایت، تبلیغات گسترده و از سوی دیگر جهالت عدّه‌ای بوده که از باور و نیازشان سوءاستفاده شده است.

بنابراین اگر این فریب و جهل در عرصه‌ اجتماعی ظهور و بروز یابد، یا توسط عواملی ردای مشروعیت بر آن آویخته گردد، می بایست از جانب نهادهای حاکمیت محکوم و با آن از راه قوّه قهریه مقابله شود. این مبارزه به جا و منطقی از سوی رسانه‌های وابسته به دشمنان ایران، به شدت مورد هجمه واقع می‌شود.

در این میان سرخوردگان یا چهره‌های شناخته شده‌ سیاسی و اجتماعی از جایگاه قابل توجهی برای تبلیغات رسانه‌های معاند برخوردار هستند.

نکته‌ تأسف‌برانگیز، رفتار برخی سرخوردگان نسبت به چنین فرقه‌هایی، برای دیده و شنیده شدن مخالفت‌های لجوجانه‌شان می‌باشد.

نمونه‌ای ازاین سیاسیون طرد شده و شناخته شده در میان اجتماع، فائزه هاشمی است. او که به جرم فعالیت تبلیغی علیه نظام به ۶ ماه حبس و ۵ سال محرومیت از فعالیت‌های سیاسی، فرهنگی و مطبوعاتی محکوم شده بود، برای بار چندم، با یکی از سرکرده‌های بهائیت که به تازگی از زندان آزاد شده دیدار کرد. کاری که اگر ریشه در خط فکری-عقیدتی وی نداشته باشد، به لجاجت و غرض ورزی ناشی از کوتاه بینی تعبیر می‌شود.

برچسب ها
نمایش بیشتر

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا
بستن