یادداشت

نسخ تدریجی دستورات بهاءالله

نسخ تدریجی دستورات بهاءالله

نسخ تدریجی دستورات بهاءالله

بهائیت با ادعای ناکارمدی اسلام، آن را منسوخ دانسته ومعتقد است که عصر حاضر دینی می‌طلبد که دستوراتش قابل اجرا باشد و در این راستا دستوراتی را بعنوان احکام توسط «اشراق خاوری» درکتاب «گنجینه حدود و احکام» گردآوری کرده است.

یکی از دستورات این کتاب، «ممنوعیت دخالت در امور سیاسی» است، تا در مظلوم‌نمایی‌های بین‌المللی و درمقابل نگرانی کشورهای درمعرض خطر بهائیت، همواره خود را مبری از دخالت سیاسی معرفی کند.

در صفحه ۳۳۵ این کتاب آمده است:

«احبا نباید کلمه‌ای از امور سیاسی بر زبان رانند زیرا تعلق به ایشان ندارد»

«هر نفسی بخواهد در نزد احبا ذکری از امور حکومت و دولت نماید که فلان چنین گفته و فلان چنین کرده، آن شخص که از احبای الهی است باید در جواب گوید، ما را تعلق به این امور نه؛ ما رعیت شهریاری هستیم و تحت حمایت…صلاح و مصلحت خویش خسروان دانند… به نص قاطع الهی ممنوع از مداخله و محاوره در حکومتیم.»

این درحالیست که بهائیت در تکاپوی فعالیت‌های سیاسی، تلاش می‌کند تا سهمی برای خود قائل شود. مثلاً اخیراً دستوری بدین مضمون صادر کرده:

«جامعه بهائی در طول زمان با رشد و شکوفایی‌اش، عرصه‌های جدیدی از فعالیت، مشارکت و تاثیرگذاری را پیش روی خود خواهد داشت؛ عرصه‌هایی که هر کدام می‌بایستی نسبت به اصول بهائی بازتعریف و بازتنظیم گردند. عرصه سیاست هم از این امر مستثنی نیست»

این جمله خلاف نص صریح بهائی و اعتراف به منسوخ بودن این باور بی‌پایه، ‌از جانب بهائیان است.

برچسب ها
نمایش بیشتر

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا
بستن