یادداشت

فائزه و دوستان (۶)

الشیطان واخواتها

فائزه و دوستان (۶)

چندی پیش فائزه هاشمی اظهاراتی تصریح نمود:

«من فکر می‌کنم برای این‌که دین آسیب نبیند و مردم نسبت به دین حالت دین زدگی پیدا نکنند اگرحکومت دینی نباشد بهتر است من خیلی با حکومت دینی به این دلیل موافق نیستم
تأثیر حکومت دینی، ارزش‌های مردم را هم در معرض خطر قرار می‌دهد و آن دینی که مردم باور دارند هم ضعیف شده(باشگاه خبرنگاران جوان، ۴/۵/۹۵، کد خبر: ۵۷۰۷۵۴۷)».

هر چند فائزه هاشمی به هیچ عنوان در مقام چنین اظهار نظرهایی نمی‌باشد، ولی قابل تأمل است که این صحبت‌ها کاملاً منطبق با اهداف بهائیت، فروپاشی حکومت اسلامی و رسیدن به حکومتی نه حتی سکولار، بلکه کاملاً منطبق با بهائیت است و در خوش‌بینانه‌ترین حالت، مصداق بارزی است از عدم شناخت و درک اسلام و فلسفه قیام امام حسین(علیه السلام).

پاسخ به این اظهار نظر خانم فائزه هاشمی در کتب کارشناسان و عالمان بسیاری موجود و از حوصله این بحث خارج است. ضمن آنکه سخن وی مصداق بارزی از مغالطه می‌باشد، که در آن یک رویداد ضمنی به عنوان علت اصلی قضیه مطرح شده است.

اما به راستی دینی نبودن حکومت، هجمه‌های فرهنگی را کنترل و معدوم می‌سازد؟ مگر در زمان حکومت‌های طاغوت نبود که انواع فرقه‌های انحرافی در دربار جولان داده و باورهای مردم را به سخت‌ترین شکل ممکن مورد انحراف و استحاله قرار دادند؟

او باید بداند که حکومت دینی موجب بدبینی مردم نبوده بلکه دزدی و چپاول برخی افراد یا وابستگان‌شان در مقام قدرت، موجبات عدم اعتماد مردم را فراهم می‌سازد.

برچسب ها
نمایش بیشتر

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا
بستن